Zo liepen mijn paadjes
Hoi, ik ben Lisanne! Ondertussen ruim 5 jaar “de baas” (zoals sommige kinderen zeggen) van Paadjesmaker. En ook de enige werknemer!
Ik woon samen met mijn partner in Breda, in een klein maar héél fijn huis vol kleur en grappige accessoires. Echt wel mijn lievelingsplekje, al is er nóg een plek waar ik heel graag ben: het strand. En dan vooral in de lente en de herfst.
Een paar jaar terug hebben we een caravan gekocht en die heb ik voorzien van behang, verf, nieuwe gordijntjes en kussenhoezen en die nemen we nu het liefst mee naar een plekje dicht bij de zee.
Verder ga ik graag naar leuke marktjes, klus & knutsel ik graag, speel ik graag spelletjes en lig ik iedere week op een hele fijne plek op de yogamat. En taartjes eten en thee drinken met lieve mensen, dat doe ik ook graag.
Mijn eigen paadjes zijn soms best een beetje hobbelig geweest. Met periodes voelde ik me als kind en puber heel verdrietig, alleen en ook heel angstig. Lang is daar niet de passende aandacht voor geweest, en lukte het wel door te gaan. Ik haalde mijn VWO-diploma, maar kon daarna niet voelen wat ik écht als studie wilde gaan doen. Vandaar dat ik er uiteindelijk 5 gedaan heb!
Pas na een verdrietige tijd in 2007 kwam er hele fijne en écht passende hulp in de vorm van de beste psychotherapeut die ik me kon wensen. Dáár ontdekte ik wie ik was, wat ik wilde, wat ik belangrijk vind.
Toch duurde het daarna nóg 10 jaar voor ik ging doen wat bij me paste. En weer moest daar eerst iets voor gebeuren. Misschien zegt Dabrowsky je al iets? Zijn ideeen lijken helemaal van toepassing op mijn leven. Ik was weer welkom bij die beste psychotherapeut en nu gingen we vele lagen dieper. En mijn eigen hoogbegaafdheid? Die was voor hem helemaal logisch. Een stukje van mij dat hij helemaal meenam tijdens de psychotherapie, al kwam ik niet met een vraag die daarmee samenhing.
En heel langzaam, nadat alles “ineengestort” was (zie Dabrowsky) ik hulp kreeg en me zoveel beter ging voelen, kwamen oude plannen weer boven. Ik wil het zélf doen. Op mijn manier. Zoals ik voel dat het goed is voor kinderen. Omdat ik zo goed weet hoe het voor ze is. Het was er echt de tijd voor: Paadjesmaker oprichten!
En oh wat was dat spannend! Want ik had veel talenten van mezelf ontdekt,maar ondernemen was er daar niet eentje van. Maar….dingen tot op de bodem uitzoeken en regelen, dat is dan weer wel een talent.
In de afgelopen jaren is Paadjesmaker gegroeid van heel voorzichtig proberen naast een deeltijd vaste baan, naar hoe het nu is: een eigen ruimte waar bijna alles kan wat mijn hoofd bedenkt. En ik word me daar toch blij van!
Mijn eigen brein werkt goed als er veel afwisseling in de week zit, als ik mag samenwerken met allemaal leuke mensen die ik nu leer kennen en die ik dus zelf uitkies als “collega” en als ik iedere keer weer voor mijn neus zie gebeuren dat kinderen niet meer naar huis willen. Omdat Paadjesmaker past.
Mijn expertise ligt op het gebied van een (vermoedelijke) ontwikkelingsvoorsprong en hoogbegaafdheid en alles wat daarbij komt kijken. Daarnaast is er door mijn eigen hoogbegaafdheid veel herkenning en zei een ouder ooit “jij weet echt bij ieder kind dat ene ingangetje te vinden, waardoor alles bespreekbaar en oke is”. Een groot voordeel van de HSP-voelsprieten die ook wel écht aanwezig zijn bij mij!
Soms heb je ook iets aan wat anderen over iemand zeggen. Lees hier wat ouders zeggen over Paadjesmaker en over mij.
En heb je Instagram? Dan lees je daar blogs over alles wat we doen en meemaken bij Paadjesmaker.
De naam Paadjesmaker was er ineens. Er stonden al een aantal andere namen op de lijst met kanshebbers, en ik was wat aan het brainstormen over wat ik precies wilde doen en hoe ik dat uit wilde gaan leggen. En toen popte hij op.
Met paadjes maken verwijs ik naar het feit dat iedereen paadjes maakt in zijn brein als je iets nieuws leert: neuronen gaan onderling een verbinding aan, door mij dus ook wel paadje genoemd. Natuurlijk werkt je brein niet in zijn eentje, je lijf en zenuwstelsel vergeten we nooit bij Paadjesmaker.
Het is voor kinderen heel beeldend. Zeker als ik uitleg en laat tekenen hoe dat dan gaat met die neuronen. En het is een kapstok om zoveel dingen bespreekbaar te maken.
Paadjesmaker vindt inclusiviteit echt heel belangrijk, iedereen is welkom.
Hoeveel pigment je ook in je huid hebt, hoeveel vaders of moeders je ook hebt, op wie je ook verliefd wordt, in welke God je ook gelooft, hoeveel benen of armen of wielen je hebt…bij Paadjesmaker mag iedereen zichzelf zijn. Met als enige voorwaarde dat je anderen ook zichzelf laat zijn!
